یکی از پرسش هایی که اغلب در سمینارها و جلسات مختلف مطرح می شود، این است که چه مقدار تمرینات آئروبیک لازم است؟ پاسخ این پرسش متفاوت بوده از فردی به فرد دیگر تفاوت دارد. زمانی که کسی بپرسد به چه مقدار کالری احتیاج دارد در پاسخ به او باید بگوییم که مقدار کالری مصرفی به چند فاکتور بستگی دارد. نکات مهمی که می توان متذکر شد عبارتند از: هدف (کاهش حجم چربی یا افزایش حجم عضلات)، مقدار کالری مصرفی در روز، فواصل، طول مدت و شدت تمرین با وزنه یا جلسات مختلف تمرین آئروبیک، ترکیب یک وعده غذای مصرفی، زمان مصرف غذا و نسبت هیدراتهای کربن/ پروتئین/ چربی.

با توجه به مسائل و مباحث فوق در می یابید که پاسخ به پرسش مقدار تمرینات آئروبیک امکان ناپذیر است. زیرا یک پرسش کلی است. ورزشکاران پرورش اندام به این علت باید اقدام به اجرای تمرین آئروبیک کنند که انگیزه ای جهت سوخت چربی فراهم کنند. در واقع تمرین آئروبیک بدن را تحریک می کند تا چربی را به عنوان یک منبع سوختی بکار برید. اگر تمرین آئروبیک را به درستی اجرا نمایید به یک فاکتور معم تبدیل می شود که عاقبت معین می کند آیا بدن به اندازه کافی سفت است یه نه.

تمرین آئروبیک از جمله روش هایی است که اثرات مثبت آن بر روی سیستم قلبی- عروقی به اثبات رسیده است. ورزشکاران آئروبیک از کلسترول و فشار خون پایین برخوردارند. در ضمن قلبشان به نحو مؤثری فعالیت می کند و با هر ضربان قلب، مقدار بیشتری خون از قلب خارج می شود.
موضوع مهمی که باید یادآوری کنیم این است که تمرینات آئروبیک، عضلات را تقویت نمی کنند، بلکه تمرینات با وزنه می توانند این عمل را انجام دهند. حال باید ببینیم که تمرینات آئروبیک کجا و برای چه مدت اجرا شوند. اجازه دهید به مسایل پس از پایان مسابقه بپردازیم. زمانی که سعی می کنید حجم عضلات را افزایش دهید، هدفتان این است که تا حد امکان چربی را افزایش دهید. آن دسته از ورزشکاران پرورش اندام که به طور طبیعی با کاهش چربی مواجه هستند، باید مراقب باشند که پس از پایان مسابقه، تمرینات آئروبیک را اجرا نکنند. اگر چربی مسئله مهمی نباشد، چطور می تواند موجب آزار و اذیت انسان شود؟ شما باید انرژی خود را روی آن دسته از تمرینات سختی متمرکز کنید که حجم عضلات را افزایش می دهند. عده زیادی از ورزشکاران در این گروه جای می گیرند.

کسانی که بدنشان نرم است، باید پس از پایان مسابقه ۳ روز هفته را به تمرینات آئروبیک اختصاص دهند. زیرا این طرح به سودشان تمام می شود. البته بهتر است مدت زمان هر جلسه ۳۰ دقیقه باشد. همین ۳ جلسه تمرین هفتگی کافی است تا خارج از فصل مسابقه مقداری کالری مصرفی افزایش و فواصل بین تمرینات کاهش یافته و در مرحله افزایش حجم عضلات بسر برید. مقدار چربی را که احتمالا هر روز افزایش می یابد، تحت کنترل خود قرار دهید. عده ای از ورزشکاران در این گروه جا می گیرند.

شاید طبیعت خلاف میل ما عمل کند. ورزشکار پرورش اندام خارج از فصل مسابقه، حتما باید تمرینات آئروبیک را اجرا کند. در واقع این تمرینات یک ضرورت قطعی بشمار می روند. چنین ورزشکاری باید از کالری به مقدار کافی تغذیه کند تا از بدن پرقدرتی برخوردار شده و تمرینات مناسب را اجرا کند. در ضمن برای اینکه بتواند سرعت بهبودی عضلات و بازگشت به وضعیت اولیه را افزایش دهد، حتما باید از کالری بیشتری تغذیه کند. بنابراین اقدامات مقتضی را به عمل آورید تا چربی بدن در سطح معقول و مناسب حفظ شود. به این منظور توصیه می کنیم هر هفته ۵ یا ۶ مرتبه و هر بار ۳۰ دقیقه اقدام به اجرای تمرینات آئروبیک نمایید.

زمانی که قصد دارید در مسابقه حضور یابید و غذای مصرفی خود را کاهش می دهید حتما به فعالیت آئروبیک ادامه دهید. بسیار خوب است به رژیم غذایی خود توجه نموده تا حد امکان حجم عضلات را افزایش داده و اصلا برنامه تمرین آئروبیک که خارج از فصل مسابقه اجرا می کنید را تغییر ندهید. به عنوان مثال ورزشکار پرورش اندامی که از عضلات طبیعی برخوردار بوده و وزنش به ۵/۸۷ کیلوگرم می رسد، مایل است در دسته ۷۹ کیلوگرم رقابت کند. وی طی ۱۲ هفته باقی مانده تا شروع مسابقه، کالری مصرفی خود را به تدریج کاهش می دهد. در این صورت چربی به کندی و به طور مداوم کاهش می یابد تا عاقبت وی با سطح ثابت و عدم پیشرفت مواجه می شود. مثلا فرض کنید که ۵ هفته به برگزاری مسابقه با چنین سطحی مواجه شود. حال بدون اینکه رژیم غذایی خود را تغییر داده و کالری مصرقی را به حد بسیار کمی برساند، می تواند به هدف خود دست یابد. در این صورت فعالیت آئروبیک خود را ۳ مرتبه اجرا کرده و هر بار ۳۰ دقیقه از وقتش را صرف این فعالیت می کند تا عاقبت همه چربی های باقی مانده از بین برود.

ایروبیک وسیله‌ای مؤثر برای جلوگیری از افسردگی، بی‌حوصلگی، بی‌تابی است، چون هورمون اندروفین در بدن تولید می‌شود و باعث ایجاد نشاط، تمرکز ذهن و بالا رفتن خلاقیت فکری می‌شود.ایروبیک یعن فعالیتی که عضلات بزرگ را به کار می‌گیرد حداقل ۱۲ دقیقه با حالت ریتمیک و موزون. در شرایطی که سرعت وشدت تمرین قابل تحمل است و نیاز بدن به استفاده از اکسیژن برای مدتی افزایش می‌یابد، این فعالیت انجام می‌گردد.

«ایروبیک» جزو فعالیت هوازی ( شدت تمرین بالاست و مدت تمرین پایین است). از نظر پزشکی، این ورزش سیستم قلب، عروق، تنفس را تعلیم می‌دهد و با سرعت و بازدهی بالا اکسیژن را می‌گیرد و به قسمتهای مختلف بدن می‌دهد، تنفس یکنواخت از دهان و بینی توأم انجام می‌شود و باعث تبادل اکسیژن و دی اکسید کربن، کنترل قند خون، کنترل فشار خون و کم کردن وزن اضافی بدن خواهد شد.

ایروبیک وسیله‌ای مؤثر برای جلوگیری از افسردگی، بی‌حوصلگی، بی‌تابی است، چون هورمون اندروفین در بدن تولید می‌شود و باعث ایجاد نشاط، تمرکز ذهن و بالا رفتن خلاقیت فکری می‌شود.

بدنسازی (کار با دستگاه)

هالتر، وزنه، دمبل، چوب کش، سیم‌کش جزء فعالیتهای قدرتی و غیرهوازی محسوب می‌شوند که جز لاینفک (جدا شدنی) از تمرینات روزمره ایروبیک هستند. از نظر پزشکی بهترین راه برای جلوگیری از پوکی استخوان است زیرا عمل کلسیم‌سازی روی استخوانها انجام می‌شود و در افزایش توان و استقامت عضلات مؤثر است، نقش مهمی در ایجاد اعتماد به نفس و رضایتمندی از جسم دارد و باعث کاهش خطر پوکی استخوان و بهبود هماهنگی بدن می‌شود.

اگر یک خانواده چند نفره فرصت یا هزینه رفتن به باشگاه ورزشی را ندارند می‌توانند با وسایل کم به صورت دسته‌جمعی به مدت ۲۰ دقیقه یا بیشتر در منزل تمرینات ایروبیک و بدنسازی را انجام دهند.

فاکتورهای سن

هر سنی برای شروع بدنسازی و ایروبیک مناسب است، به شرطی که صحیح انجام شود. این ورزش برای سنین مختلف از خردسالان تا بزرگسالان و حتی کودکان استثنایی مفید است و به دلیل حالت ریتمیکی که دارد در یادگیری حرکات به افراد کمک می‌کند.

تازه ترین تحقیقات دانشمندان نشان می‌دهد که ورزش‌های ایروبیک موجب افزایش نوعی پروتئین می‌شود که ممکن است اشتها را سرکوب کند.
به گزارش سلامتیران به نقل از ساینس‌دیلی سه ماه انجام ورزش ایروبیک ممکن است چربی بدن را کاهش دهد و علاوه بر میزان دریافت کالری را در افرادی که اضافه وزن دارند و یا چاق هستند، را پایین بیاورد.
بر اساس این تحقیقات پژوهشگران تصور می‌کنند که تغییراتی که در سیستم اعصاب مرکزی اتفاق می‌افتد ممکن است عامل این کاهش اضافه وزن باشد.
محققان دانشگاه چیل در سانتیاگو دریافتند که کاهش دریافت غذا و کاهش در شاخص توده بدن با افزایش میزان نوعی پروتئین که به نام نوروتروپین خوانده می‌شود ارتباط دارد. نقش اصلی این پروتئین تحریک هورمون رشد است. تازه ترین تحقیقات و مدارک حاکی است که این پروتئین با چاقی و سوخت و ساز ارتباط دارد.
این دانشمندان با اندازه گیری میزان این پروتئین قبل و بعد از انجام سه ماه ورزش ایروبیک در ۱۵ فرد چاق یا مبتلا به اضافه وزن دریافتند بعد از سه ماه ورزش این پروتئین در خون آنها افزایش یافت که این حالت منجر به کاهش شاخص توده بدنی ‌شده و دور مچ و فشار خون هم در آن ها کاهش پیدا کرد. همچنین این دانشمندان دریافتند که میزان دریافت کالری نیز در این افراد کمتر شده است.

منبع: سلامتیران

اگر از وضعیت اندام خود رضایت ندارید، اگر می خواهید زیبایی اندام تان را حفظ کنید و همیشه سالم و با طراوت باشید، با «ایروبیک» می توانید به آرزوهای خود جامه عمل بپوشانید و کاهش وزن، لاغری موضعی، تناسب اندام واقعی و افزایش طول عمر به دست آورید!اکنون در سایتها و باشگاه های ورزشی به آسانی می توان این تبلیغات را دید و شنید! این موضوع سبب شد با دکتر «حمیدرضا رحیمی»، متخصص طب فیزیکی، توانبخشی و الکترودیاگنوز، گفتگو کنیم تا افزون بر آشنا شدن با این ورزش، بایدها و نبایدهای آن را هم بررسی کنیم.
*آقای دکتر رحیمی! در ابتدا درباره ورزش ایروبیک توضیح بفرمایید.
**ایروبیک یا حرکات موزون هوازی از روش های تمرینی برای کسب آمادگی جسمانی (هوازی) است. این ورزش سبب افزایش توانایی قلب و عروق و سیستم تنفسی می شود.
در مجموع، هر گونه فعالیتی که نیاز بدن به استفاده از اکسیژن را برای مدت قابل توجهی افزایش دهد «ایروبیک»، نام دارد.
ایروبیک از دهه ۱۹۶۰ رایج شد و در سال ۱۹۸۰ در زمره پرهوادارترین ورزش دنیا قرار گرفت.
این ورزش سبب افزایش قدرت، سرعت و هماهنگی بین اعصاب و عضلات و انعطاف پذیری می شود. چون در اجرای حرکات ایروبیک تمرکز ذهنی از اهمیت بسزایی برخوردار است، در نتیجه این ورزش سبب رشد ذهنی و توسعه خلاقیت هم می شود.
از آنجا که حرکات ورزشی ایروبیک با سوخت چربی بدن همراه است، با انجام آن، چربی های اضافه بدن به عنوان سوخت یا انرژی مصرف می شود و وزن بدن کاهش می یابد.
همچنین با ادامه چنین حرکاتی، به تدریج ساز و کار قلبی، عروقی و تنفسی از کارایی بهتری برخوردار می شود.

برای خرید و دریافت مجموعه ی کامل آموزش ایروبیک که در یکی از فروشگاه های اینترنتی معتبر قرار گرفته است می توانید به آدرس سایت این فروشگاه به نشانی www.niloushop.com مراجعه نمایید و یا برای خرید مستقیم آن اینجا را کلیک کنید . این محصول پس از خریداری ، توسط پست برای شما ارسال خواهد شد و هزینه ی آن را درب منزل یا محل تحویل کالا به مامور پست تحویل خواهید داد . توضیحات بیشتر در مورد محصول که همراه با یک هدیه می باشد در همان سایت داده شده است .

ایروبیک یا حرکات موزون هوازی یکی از روش های تمرینی برای کسب آمادگی جسمانی (هوازی) است و توانایی قلب و عروق و سیستم تنفسی را افزایش می دهد.
به طور کلی هر فعالیتی که نیاز بدن به استفاده از اکسیژن را برای مدت قابل توجهی افزایش دهد »ایروبیک« نام دارد.
این شیوه ورزشی از دهه۱۹۶۰ متداول شد و در سال۱۹۸۰ در زمره پرطرفدارترین ورزش دنیا قرار گرفت و امروزه از جمله ورزش های پرطرفدار و مورد توجه است.

شیوه تمرینی ایروبیک موجب توسعه و افزایش آمادگی جسمانی (هوازی) می شود و این مسئله موجب افزایش قدرت، سرعت و هماهنگی بین اعصاب و عضلات، انعطاف پذیری و چابکی می شود. در اجرای حرکات ایروبیک، تمرکز ذهنی از اهمیت بسزایی برخوردار است. این مسئله موجب رشد ذهنی و توسعه خلاقیت می شود. امروزه در بسیاری از نقاط جهان، این ورزش پر تحرک و پرجاذبه، به عنوان یک ابزار با ارزش برای حفظ سلامتی و تندرستی انسان ها محسوب می شود.

از آن جایی که این حرکات ورزشی از سوخت چربی بهره می گیرند، با انجام آن چربی های اضافی بدن به عنوان سوخت یا انرژی مصرف شده و وزن اضافی بدن کاهش می یابد و با ادامه چنین حرکاتی به تدریج قلب و سیستم عروقی و تنفسی در مقابل فعالیت های حرکتی از کارایی بالاتری برخوردار می شوند. شیوه تمرین ایروبیک، به سبب اجراهای هوازی موزون و هماهنگ که با موزیک همراه است، وسیله ای بسیار موثر برای جلوگیری از افسردگی، رفع بی حوصلگی و بی تابی است و به دلیل آن که فرد تمرین کننده این ورزش را به شکل گروهی و در قالب حرکاتی موزون و از قبل تعیین شده دنبال می کند، تاثیر بسزایی در تقویت رفتارهای گروهی دارد. در تمرین های ایروبیک برخلاف تمرین های آمادگی جسمانی (که بین تمرین ها استراحت های کوتاه در نظر گرفته می شود)، اجرای حرکات بدنی به شکل ترکیبی (commbination ) صورت می گیرد و زمانی در حدود۴۵ الی۶۰ دقیقه را به خود اختصاص می دهد.

این نوع روش تمرین به تمرین کننده فرصت می دهد که ناخودآگاه از خلاقیت های ذهنی و هنری در وجودش بیشتر استفاده کند و استعدادهای نهفته خود را آشکار سازد.
ایروبیک شیوه تمرینی جدیدی نیست، بلکه سابقه این ورزش در امریکا و سایر کشورهای اروپا و آسیا به بیش از۴۰ سال می رسد. در ایران نیز سال ها این روش رایج بوده است. پژوهشگران و متخصصان تربیت بدنی، هر نوع فعالیت طولانی مدت و با شدت کم، مانند دویدن، کوهنوردی، دوچرخه سواری، شنا، پیاده روی، طناب زدن و… را جزو فعالیت و تمرین های ایروبیکی و هوازی می دانند و فعالیت های شدید و کوتاه مدت (زیر۳ دقیقه) و پرکار را جزو فعالیت های غیر هوازی به حساب می آورند.
توصیه می شود بدون آمادگی جسمانی مطلوب، اقدام به انجام تمرین های ایروبیک نکنید زیرا ممکن است بدون آمادگی جسمانی با انجام چنین تمرین هایی به قلب و عروق،دستگاه تنفسی و عضلات آسیب برسد و این مسئله می تواند شما را از ادامه تمرین و فعالیت باز دارد.

همه ماهیچه های بدن می توانند کالری بسوزانند پس باید بیشتر کار کنند تا انرژی بیشتری مصرف شود این که ورزش یک بخش مهم از یک برنامه موفق کاهش وزن است، واقعیتی پذیرفته شده است. همه ماهیچه های موجود در بدن می توانند کالری بسوزانند بنابراین هرچه بیشتر این ماهیچه ها کار کنند، کالری بیشتری می سوزانند. پس فقط بر رژیم غذایی تکیه نکنید. ورزش کنید تا به وزنی که همیشه آرزوی آن را داشته اید، برسید.

نفس عمیق بکشید. اگرچه تنفس عمیق به تنهایی نمی تواند چربی های اضافی اطراف ران ها و شکم تان را کم کند اما شما را آرام تر می کند، از استرس تان می کاهد و باعث می شود در طول روز انرژی بیشتری داشته باشید.
صبح ها بعد از بیدارشدن از خواب، شب ها قبل از خوابیدن و حداقل یک بار در طول روز این کار را انجام دهید. برای اینکه نفس عمیق بکشید، می توانید در حالت ایستاده یا درازکشیده روی تخت باشید – هر حالتی که احساس راحتی بیشتری می کنید و برایتان مناسب تر است – سپس در حالی که تا شماره ۵ می شمرید – به مدت ۵ ثانیه – یک نفس عمیق بکشید. ریه های خود را تا جایی که می توانید از هوای تازه پر کنید، سپس به مدت ۲۰ ثانیه یا هر مدت زمانی که می توانید، نفس خود را نگه دارید و بعد نفس خود را به آرامی در عرض مدت ۱۰ ثانیه بیرون دهید. این کار را ۱۵ بار تکرار کنید.

● پیاده روی، ورزش اول
پیاده روی یک ورزش کارآمد و ضروری برای کاهش وزن است. این ورزش به تخصص یا وسیله خاصی نیاز ندارد. شما می توانید در اوقات فراغت خود یا هر زمان که دوست دارید، پیاده روی کنید اما برای اینکه اثربخش باشد، باید آن را به طور مرتب انجام دهید.
حداقل سه تا پنج بار در هفته یا به صورت روزانه بسته به برنامه خود پیاده روی کنید. قبل از شروع پیاده روی، با انجام بعضی از تمرینات نرمشی، بدن تان را گرم کنید. ابتدا برای ۱۵ تا ۲۰ دقیقه پیاده روی تند انجام دهید و به تدریج زمان و سرعت خود را افزایش دهید. می توانید از یک یا دو سربالایی با شیب ملایم بالا بروید. پیاده روی شما باید شامل سه مرحله باشد: گرم کردن بدن، پیاده روی تند و استراحت بعد از آن.

● اصول شش گانه پیاده روی
۱)در هنگام پیاده روی باید چانه تان رو به بالا باشد و شانه هایتان کمی به عقب متمایل باشد.

ایروبیک یعنی فعالیتی که عضلات بزرگ را به کار می گیرد حداقل ۱۲ دقیقه با حالت ریتمیک و موزون. در شرایطی که سرعت و شدت تمرین قابل تحمل است و نیاز بدن به استفاده از اکسیژن برای مدتی افزایش می یابد، این فعالیت انجام می گردد. «ایروبیک» جزو فعالیت هوازی ( شدت تمرین بالاست و مدت تمرین پایین است).
از نظر پزشکی، این ورزش سیستم قلب، عروق، تنفس را تعلیم می دهد و با سرعت و بازدهی بالا اکسیژن را می گیرد و به قسمتهای مختلف بدن می دهد، تنفس یکنواخت از دهان و بینی توأم انجام می شود و باعث تبادل اکسیژن و دی اکسید کربن، کنترل قند خون، کنترل فشار خون و کم کردن وزن اضافی بدن خواهد شد.
ایروبیک وسیله ای مؤثر برای جلوگیری از افسردگی، بی حوصلگی، بی تابی است، چون هورمون اندروفین در بدن تولید می شود و باعث ایجاد نشاط، تمرکز ذهن و بالا رفتن خلاقیت فکری می شود.

● بررسی اثرات حرکات ایروبیک و بدنسازی بر سلامتی افراد
حرکات ایروبیک و بدنسازی پایه تمام ورزشهاست.رفعت شمس مداح مربی و داور آمادگی جسمانی و ایروبیک و کار با دستگاه (بادی بیلدینگ) در مقاله ای به بررسی اثرات حرکات ایروبیک (بدون وزنه) و بدنسازی بر روی سلامتی افراد پرداخته است که به شرح ذیل ارائه می شود:
«تمام مردم چه در ایران و چه در جهان معتقدند که ورزش از هر نوع که باشد برای شادابی و سلامتی مؤثر و مفید است و کمتر کسی است که ذاتا از ورزش متنفر باشد. اکثر مردم ورزش کردن را دوست دارند ولی به دلایل مختلف اعم از کمبود وقت، مشغله زیاد، تنبلی و . . . از آن گریزانند. باید همه مردم را آگاه کرد که «ورزش» انجام حرکات سنگین و تمرینات سخت نیست و حتما نیاز به محل مناسب، وقت زیاد و انرژی فراوان ندارد، بلکه می توان در خیابان، منزل و محل کار نیز شروع اولیه را انجام داد.
حرکات ایروبیک (بدون وزنه) و حرکات بدنسازی (با هالتر، دمبل، وزنه، سیم کش و . . .) که پایه تمام ورزشهاست را می توان نه تنها در باشگاه ورزشی بلکه در منزل و محل کار هم، به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه انجام داد.
یک کشتی گیر، یا یک فوتبالیست و ورزشکاران دیگر رشته ها باید این دو نوع را، البته به صورت نیمه حرفه ای در خلال تمریناتشان انجام دهد. حتی خلبانان جت، بایستی روزانه یک ساعت حرکات بدنسازی با وزنه انجام دهند و عضلات گردن، شانه، سینه و پایشان را تقویت کنند تا هنگام سرعتهای بالا و پروازهای مانوری، به دلیل عدم رسیدن خون به مغز و سر که دچار نابینایی موقت می شوند، این عضلات به کمک آنها بیاید و باعث پمپاژ بهتر خون گردیده و در نتیجه دچار مشکل نشوند.